Sina Kaden

Al meer dan twintig jaar is yoga een belangrijk onderdeel van mijn leven.

Vanuit die passie geef ik inmiddels ruim twintig jaar yogales en begeleid ik al

meer dan tien jaar yogaopleidingen, waarin bewustwording en persoonlijke

ontwikkeling centraal staan. Na mijn werk als fysiotherapeut was ik negen jaar

eigenaar van Yogaschool Noord in Amsterdam. Tegenwoordig ligt mijn focus

volledig op het opleiden van yogadocenten en het begeleiden van mensen in

hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Yoga kwam al vroeg op mijn pad

en voelde direct als iets dat me diep raakte. Die ervaring bracht me na mijn

schooltijd naar India, waar ik een ayurveda-opleiding volgde en dagelijks yoga

en meditatie beoefende. Daar ontstond het verlangen om deze eeuwenoude

wijsheid niet alleen zelf te leven, maar ook met anderen te delen.

Yoga begon voor mij als een manier om mezelf te 'verbeteren'. In de loop van de jaren veranderde dat. Door verschillende stromingen, zoals de tantrische levensfilosofie, Essence Work (Diamond Approach), de polyvagaaltheorie, familieopstellingen en Internal Family Systems (IFS), verschoof mijn aandacht steeds meer van iets willen worden of veranderen naar leren aanwezig zijn bij wat er al is.

Een belangrijk inzicht daarin vond ik in de Tao. Het principe van Wu Wei – doen zonder te forceren/doen – is voor mij veel meer geworden dan een filosofisch idee. Het is een innerlijke levenshouding. Een uitnodiging om het leven niet voortdurend te willen sturen of verbeteren, maar om met openheid te ontmoeten wat zich op dit moment aandient.

Juist mijn eigen leven heeft deze houding verdiept. Jarenlang bleef onze kinderwens onvervuld. Het was een kwetsbare periode waarin verlangen, hoop en teleurstelling elkaar steeds opnieuw afwisselden. Pas toen de druk van het moeten langzaam plaatsmaakte voor overgave en vertrouwen, werd ik onverwacht zwanger. Ik zie dat niet als een verklaring of een recept. Het heeft mij vooral laten ervaren hoe weinig we uiteindelijk kunnen afdwingen. Soms ontstaat er ruimte wanneer we stoppen met vechten tegen wat is.

Die ervaring heeft mijn manier van leven én lesgeven diepgaand veranderd. Voor mij gaat yoga niet over het worden van een betere versie van jezelf of het bereiken van een ideale staat van zijn. Het is een uitnodiging om steeds opnieuw thuis te komen bij jezelf, precies zoals je nu bent.

De polyvagaaltheorie heeft dit voor mij verder verdiept. Ze laat zien hoe essentieel een gevoel van veiligheid is om werkelijk te kunnen ontspannen, voelen en aanwezig te zijn. Vanuit die veiligheid ontstaat ruimte om onze ervaring met nieuwsgierigheid en compassie te onderzoeken, zonder haar direct te willen veranderen.

Dat is ook de basis van mijn opleidingen. Het gaat niet om perfecte houdingen of prestaties, maar om het ontwikkelen van een liefdevolle relatie met jezelf, je lichaam en je emoties. Ik nodig deelnemers uit om yoga niet alleen te begrijpen met het hoofd, maar vooral te ervaren en te belichamen. Vanuit een veilige en oordeelsvrije ruimte kan yoga uitgroeien tot een levende beoefening die doorwerkt in het dagelijks leven.

Voor mij is dat de essentie van yoga: steeds opnieuw leren aanwezig te zijn bij het leven zoals het zich ontvouwt. Niet door harder te werken of meer te controleren, maar door met aandacht, nieuwsgierigheid en vertrouwen mee te bewegen met wat zich aandient.